We vliegen in stijl naar India
Gisteren zijn we met een korte vlucht van Amsterdam naar Frankfurt gevlogen. Je las eerder over ons verblijf in de First class Terminal in Frankfurt, waarna we zijn doorgevlogen in Business class naar München. Na mijn eerdere Air France La Première ervaring had ik graag gezien dat er een welkomstcomité op ons stond te wachten bij onze aankomst in München. Helaas is dit bij Lufthansa niet het geval, ook al vlieg je First class.
Thomas, Sander en ik waren dus op onszelf aangewezen in onze zoektocht naar de First class lounge. En na wat onderzoek en ongeveer 15 minuten lopen bezoeken wij de Lufthansa First class lounge in Terminal 2, vlak bij onze gate L11. Deze lounge is recent vernieuwd en heeft volgens ingewijden een fantastisch uitzicht over het tarmac. We kunnen niet wachten!
Een fantastisch uitzicht tijdens de lunch
We worden ook in deze lounge hartelijk ontvangen. Het valt direct op dat de lounge ontzettend licht is, met een prachtig uitzicht over de gates waar enkele Lufthansa kisten geparkeerd staan. De ruimte oogt modern en fris, en het is er niet te druk op dit tijdstip. Er is voldoende zitgelegenheid om in alle rust te kunnen wachten. Er is wederom een cigar lounge aanwezig en een ruime bar met diverse (sterke) dranken.
Inmiddels is het lunchtijd en wordt het hoog tijd om zo’n befaamde Wiener Schnitzel vom Kalb te gaan nuttigen. Uiteraard trappen we af met een glaasje champagne van het voor mij onbekende huis Mailly. We besluiten, na het beperkte ontbijt vanochtend, dit keer voluit te gaan. Ik bestel een steak tartaar als voorgerecht, daarna natuurlijk de schnitzel, om vervolgens te eindigen met een crème brûlée. Alle gerechten worden vers bereid en zijn prima op smaak. De presentatie is degelijk, zonder fratsen, en de bijpassende wijnpairing klopt helemaal. Menig restaurant zou hier een voorbeeld aan kunnen nemen.
We kijken nog even op het dakterras van de lounge waar het prima toeven lijkt in het zonnetje en de geur van kerosine ons tegemoet waait. Helaas hebben we iets te lang zitten lunchen, waardoor we dit deel verder moeten overslaan. Bij het verlaten van de lounge ontvangen we nog een ander exemplaar uit de collectie Lufthansa duckies waarna we naar de gate wandelen. Ook nu biedt Lufthansa geen extra service bij het boarden, dit vind ik toch wel een gemiste kans ten opzichte van La Première dat in dezelfde vijver van First class passagiers vist.
Boarden Lufthansa A380
We lopen richting gate L11, waar het boarden op het punt van beginnen staat. Na een formele check van onze visa krijgen we een stempel op onze boardingpass, en begint het boarden vrijwel direct daarna. De Lufthansa A380 heeft drie jet bridges, waarvan er één beschikbaar is voor de First- en Business class-passagiers die plaats mogen nemen op het bovendek van dit immense vliegtuig. De acht First class-stoelen zijn voorin geplaatst in een 1-2-1-configuratie, verdeeld over twee rijen.
We worden enthousiast ontvangen door de crew. Lufthansa lijkt vandaag alle chagrijnen onder het personeel een dagje vrij gegeven te hebben. Nadat we persoonlijk kennis hebben gemaakt met beide flight attendants van “onze” First class, overhandig ik hen namens ons trio een goodiebag met stroopwafels, chocolade en een door ons handgeschreven kaartje. We stellen ons voor als luchtvaart enthousiastelingen c.q. levensgenieters die hopen op een onvergetelijke ervaring.
Stoel en cabine
Thomas neemt plaats in stoel 1A, terwijl ik stoel 2A direct na het boeken had gereserveerd. De stoelen zijn ruim en comfortabel. Het enige nadeel is dat er, ondanks het in hoogte verstelbare zijpaneel, beduidend minder privacy is dan bij maatschappijen die suites aanbieden in First class. Het ‘hard product’ van Emirates en Singapore Airlines is beduidend beter, en de stoel en cabine voelen ietwat gedateerd aan. Lufthansa rolt sinds enige tijd geleidelijk het nieuwe Allegris-concept uit, waarmee ze meer comfort en privacy beloven. Helaas was deze A380 daar nog niet aan toe, en de vraag is of deze nieuwe cabine ooit op dit toestel zal worden geïnstalleerd.
Alle acht de First class-stoelen zijn bezet, dus het is helaas voor ons, een volle cabine. Er ligt een hele verzameling Lufthansa kadootjes klaar op mijn stoel, zoals een amenity kit, een pyjama en pantoffels. Prima geregeld dus. Ik geef aan bij de flight attendant dat ik na mijn copieuze lunch nog geen trek heb in eten en liever een paar uurtjes wacht. De pre-departure bubbels, een glas Louis Roederer Vintage 2015 (retail iets meer dan €60 per fles) sla ik uiteraard niet af. Daarbij wordt een schaaltje van de bekende macadamianootjes geserveerd. Het blijft een spektakel om te ervaren hoe een A380 opstijgt. Van binnen is het relatief rustig, ook wanneer de vier motoren beginnen te brullen.
Culinair genieten met Kaviaar en mooie wijnen
Wanneer we op kruishoogte zijn, kletsen Thomas, Sander en ik wat bij over de ervaringen van deze dag, terwijl één van de flight attendants ons regelmatig voorziet van een drankje. De kaviaarservice komt al vrij snel op gang, maar niet voordat we een smakelijke amuse hebben gekregen. Het prettige aan deze stoelen is dat je, net zoals bij La Première van Air France tegenover elkaar aan tafel kunt zitten tijdens de maaltijd.
Ik neem voor de kaviaar service plaats tegenover Sander. We genieten allebei van een portie visseneitjes die, volgens onze nieuwe vriend, afkomstig zijn van een Chinese steur. Het smaakt uitstekend, vooral in combinatie met de traditionele wodka van White Goose.
Heerlijk, zo’n dagvlucht: een beetje kletsen, een beetje drinken, een filmpje kijken. Het tv-scherm dat Lufthansa aanbiedt valt echter in het niet bij de meeste andere airlines met een First class-product. Ook het entertainment aanbod stelt wat teleur. Ik zet het scherm daarom vrij snel uit en luister naar een podcast.
Na een aantal uur krijg ik weer trek in een hapje, uiteraard met een bijpassend glas wijn. Ik kies voor de chicken biryani, in de sfeer van onze bestemming India, terwijl Thomas de schnitzel bestelt. De chicken biryani is, net zoals de meeste gerechten, niet erg oogstrelend qua presentatie, maar de smaak is prima. Tijdens de maaltijd komt één van de flight attendants regelmatig langs om onze glazen bij te vullen. Sterker nog, de fles wordt regelmatig achtergelaten zodat we zelf voor een tussentijdse refill kunnen zorgen. Ze blijven ook regelmatig even hangen voor een praatje, gelukkig in het Engels, want mijn Duits is niet zo best.
Dessert, wijn en een heerlijk bed
Hoewel ik eigenlijk al vol zit, laat ik me toch verleiden door de flight attendant tot een kleine portie van het slecht gepresenteerde, maar heerlijke chocolade ijs, in combinatie met een fantastische Tokaji uit Hongarije. Thomas gaat voor de kaas. De mannelijke flight attendant dringt zelfs aan om vooral wat meer van de Tokaji te proeven. Voor de zekerheid wordt ook deze fles bij Thomas en mij achtergelaten. Daarna zit ik echt helemaal vol en vraag ik of mijn bed kan worden opgemaakt zodat ik nog een paar uurtjes kan slapen. Ondertussen loop ik even naar de badkamer, die zeer ruim is en waar ik tot mijn verbazing in de hoek ook een urinoir zie hangen. Dit heb ik nog nooit gezien in een vliegtuig.
Het bed ligt heerlijk en het slaapmutsje vooraf doet de rest. Na een schoonheidsslaapje van een uurtje word ik uitgerust wakker. Vlak voor de landing krijg ik nog een klein hapje aangeboden, opnieuw op aandringen van de onvermoeibare crew. Tijdens het uitdelen van de laatste attenties ontvang ik een doosje chocolade, terwijl Thomas zelfs een flesje Tokaji mee naar huis mag nemen.
We stappen het vliegtuig uit en gaan op weg naar ons verblijf in het Andaz Dehli.
Samenvatting: de crew maakt het verschil bij Lufthansa First class
Wow, wat een fantastische Lufthansa-crew hebben we gehad. Heerlijk losjes, oprecht belangstellend en uiterst attent. Zelden heb ik zo’n fijne vlucht gehad. Natuurlijk zijn er punten van kritiek. De stoel is gedateerd en biedt weinig privacy. Het beeldscherm is middelmatig, zowel qua grootte als beeldkwaliteit, en het entertainmentaanbod is in mijn ogen te beperkt.
Ook de gerechten aan boord waren niet onderscheidend en halen niet het niveau van bijvoorbeeld Singapore Airlines, La Première van Air France of de maatschappijen uit het Midden-Oosten. Er wordt naar mijn idee op dit deel van de service behoorlijk op de kosten gelet door Lufthansa. Kaviaar uit China, First class onwaardige champagne, en geen van de gerechten die zich echt onderscheidt op First class niveau.
Uiteindelijk draait het allemaal om de beleving, en dankzij onze nieuwe Duitse vrienden is dat meer dan geslaagd. Lufthansa bewijst dat een warm welkom en oprechte service soms belangrijker kunnen zijn dan luxe en alle technische snufjes die je tegenwoordig in de cabines vindt.
